پردیس اهورا

جستارها

مجید خالقیان — Thu, 21 Oct 2021 06:07:55 GMT

	نوشتار های گزیده	منابع اصلی

عمومی	فرهنگ	تمدن	جشن ها

پیش از تاریخ	هخامنشیان	اشکانیان	ساسانیان

	حکومت های ملی	معاصر

	دانشمندان	شاعران

زرتشت	کوروش بزرگ	فردوسی	افسانه ها

	کاخ پارسه (تخت جمشید)	شاهنامه

	حمله و سلطه اعراب	قیام کنندگان و پایداران

	ایران امروز	ایران و جهان

	ایران و اسلام	ایران و قرآن

	خلیج فارس	ابهامات و تضاد ها

دکتر اشرفیان بناب، موضوع آریایی نبودن ایرانیان را تکذیب کردند

مجید خالقیان — Thu, 17 Dec 2020 17:22:49 GMT

چندی پیش تلویزیون بی بی سی فارسی گزارشی پخش کرد و اینچنین نتیجه گرفت که اکثریت ایرانیان آریایی نیستند. توضیحی که در سایت بی بی سی فارسی نوشته شده بود به این شرح است:

«گروهی از محققین ژنتیک در دانشگاه پورتسموت انگلیس، به سرپرستی یک محقق ایرانی به نتایج جالبی درباره نژاد ایرانیان رسیده‌اند. این گروه معتقدند اکثر ایرانیان بر خلاف آنچه تصور می شود، نژاد آریایی ندارند بلکه به نژادی تعلق دارند که حدود ده هزار سال پیش ساکن ایران بوده‌اند. این تحقیقات که قسمتی از تحقیقات جهانی ژنتیک است به سرپرستی دکتر مازیار اشرفیان بناب سالها پیش در دانشگاه کمبریج شروع شده و در دانشگاه پورتسموت به نتیجه رسیده است.»

تعجب می کنم که بسیاری از کاربران شبکه های اجتماعی، سایت ها، وبلاگ ها و حتی خبرگزاری ها بدون بررسی کامل این موضوع و مطمئن شدن از درستی یا نادرستی آن، فقط و فقط همین چند خط را کپی کردند!!

با گذشت چند ماه از پخش این گزارش، دکتر اشرفیان بناب (که سرپرست این گروه پژوهشی معرفی شده بودند) این موضوع را تکذیب کردند.

متن کامل این توضیح را در ادامه مطلب می آوریم.

ادامه را بخوانید:

دکتر اشرفیان بناب، موضوع آریایی نبودن ایرانیان را تکذیب کردند

آیا همشهری جوان درباره کوروش درست می گوید؟!

مجید خالقیان — Mon, 19 Oct 2020 11:36:09 GMT

چندی پیش مجله همشهری جوان به تخریب چهره کوروش بزرگ پرداخت و به طور کلی علاقه به تاریخ ایران باستان را مورد نقد و بررسی قرار داد.

این کوروش ستیزی ها و به طور کلی تخریب ایران باستان موضوع جدیدی نیست اما به نظر می رسد این روز ها به اوج خودش رسیده است. عده ای به دنبال رواج بی تفاوتی نسبت به ارزش های ایرانی هستند.

ما همیشه از بی تفاوت بودن به ارزش های خود و تخریب چهره بزرگان سرزمینمان لطمه خورده ایم. پس تعجب نکنید که انگلیسی ها آن طور که دوست دارند کوروش را معرفی می کنند و به دنبال مصادره او می باشند.

جدا از بحث آزادی بیان و اینکه این طور نقد ها باید باشد؛ از این تعجب می کنم که چگونه وجدان یک انسان اجازه می دهد که چنین موارد غیر واقعی را به یک شخصیت بزرگ تاریخی نسبت بدهد. کاش از کارشناسان بهتری استفاده می شد و با مطالعه بیشتری دست به چنین اقدامی می زدند. این طرز برخورد قبل از هر چیز آبروی مجله همشهری جوان را می برد. نویسندگان این مجله، موارد را بدون منبع می گویند و یا اظهار می کنند برای مطالب مهم که البته منابع و مدارک دست اول وجود دارد، منبعی موجود نیست! و در کمال تأسف در اقدامی شگفت آور ریشه ی جملات کوروش را از بیگانگان می دانند.

پادشاهان هخامنشی هم مانند هر انسان دیگری ممکن است اشتباه کنند. به نظر می رسد این اشتباهات بیشتر در پادشاهان متأخر این دودمان بوده است. اما اگر می خواهیم به بررسی های این موارد بپردازیم باید منابع و مدارک دقیق به کار ببریم. نمی شود کسی را در دادگاه متهم کنیم و بدون بررسی اسناد و مدارک و تحقیق درباره درستی یا نادرستی گفته ها، حکم اعدام برای آن متهم ببریم. بحث تاریخی هم، چنین حالتی دارد.

هرچند گاهی با اغراق هایی درباره هخامنشیان روبرو هستیم اما به مطالب نوشته شده در همشهری، نقد های زیادی وارد است. در این نوشتار به بررسی مطالب همشهری جوان می پردازیم.

ادامه را بخوانید:

آیا همشهری جوان درباره کوروش درست می گوید؟!

شواهد زیادی از آریایی بودن اکثر ایرانیان وجود دارد

مجید خالقیان — Mon, 24 Feb 2014 10:24:27 GMT

متن کامل این توضیح به این شرح است:

سه شنبه ۱۵ مه ۲۰۱۲ - ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱

اینجانب در مصاحبه خود با گزارشگر محترم بی بی سی فارسی به هیچ عنوان ادعا و عنوان نکرده ام که "اکثر ایرانیان نژاد آریائی ندارند" و این جمله که به اشتباه به عنوان تیتر گزارش انتخاب شده، کاملا با آنچه اینجانب مطرح کرده و باور دارم متفاوت است.

تحقیقات اخیر ژنتیکی اینجانب نشان می دهند که عموم اقوام و گروه های جمعیتی ایرانی که در ایران امروزی (و حتی فراتر از مرزهای سیاسی فعلی ایران) ساکن هستند، علیرغم اینکه دارای تفاوتهای جزئی فرهنگی هستند و حتی گاه به زبانهای مختلف هم تکلم می کنند، دارای ریشه ژنتیکی مشترکی هستند و این ریشه مشترک به جمعیتی اولیه که در حدود ده تا یازده هزار سال پیش در قسمتهای جنوب غربی فلات ایران ساکن بوده بر می گردد.

این مطالعات ژنتیک نشان می دهند که شباهت های ژنتیکی ما ایرانیان با اروپائیان نه به دلیل مهاجرت اقوامی از اروپا به ایران (در حدود چهار هزار سال قبل) بلکه به دلیل مهاجرت کشاورزان ایرانی به سمت اروپا (در حدود ده هزار سال قبل) می باشد.

اندکی تفحص در منابع و مدارک تاریخی موجود نشان می دهد که کلمات "آریا و آریائی" به کرات توسط شخصیتهای تاریخی و مورخان داخلی و خارجی مورد استفاده قرار گرفته و دارای معانی مختلفی بوده اند، مثلا به عنوان نامی برای یک جمعیت باستانی در ایران، نامی برای زبان ایران باستان و حتی نامی برای سرزمینی که محل اقامت ایرانیان باستان بوده است به کار رفته است. اسناد و شواهد تاریخی و باستان شناسی نشان می دهد که آریائیان اقوامی مهاجر نبوده اند، بلکه از حدود ده هزار سال قبل در این سرزمین ساکن بوده و مبدا و منشاء بزرگترین ابداعات و نو آوریهای انسان مدرن بوده اند (از جمله ابداع کشاورزی، پیدایش نخستین روستاها و شهرهای کشف شده در جهان، اهلی کردن حیواناتی چون احشام برای اولین بار، ابداع خط و نگارش و بنیان گذاری بزرگترین و اولین تمدنهای پیشرفته بشری در بسیاری از نقاط ایران مانند جیرفت، سیلک، شهر سوخته).

هر چند بررسی دقیق اینکه آریائیان که بوده اند، چه وقت و در کجای سرزمینهای ایران باستان ساکن بوده اند نیاز به تحقیقات جامع زبان شناسان، متخصصان تاریخ و باستان شناسی دارد، امروزه شواهد مختلفی از جمله یافته های باستان شناسی و ژنتیک درستی این فرضیه که اقوامی از سرزمینهای دور اروپائی به فلات ایران مهاجرت کرده اند را به طور جدی مورد سئوال قرار داده و آنرا رد می کنند.

باور بنده اینست که برخی انسان شناسان و زبان شناسان اروپائی برای فرضیه نژادپرستانه خود که قصد توضیح و توجیه ریشه مشترک و نحوه گسترش زبانهای هندو-اروپائی و حتی برتری نژادی برخی اروپائیان را داشته است و برای اصالت بخشیدن به این فرضیه خود نیاز به یک نام اصیل و باستانی داشته اند و نام "آریائی" را که ریشه در زبانهای سانسکریت و ایران باستان دارد را به امانت گرفته و به نوعی مورد سوء استفاده قرار داده اند.

همزمانی این سوء استفاده علمی دانشمندان اروپائی در قرون نوزدهم و بیستم میلادی با سیاستهای ملی گرایانه وقت و تبلیغات وسیع و آموزش اینکه ایرانیان ریشه در جمعیتهای (آریائی) اروپائی دارند، در طول چندین دهه این باور غلط را در ذهن ما ایرانیان ایجاد کرده است که در حدود چهار هزار سال قبل قبایلی که به زبانهای هندو-اروپائی صحبت می کرده اند (و دانشمندان اروپائی آنها را آریائی نام نهاده اند)، از شمال وارد فلات ایران شده و جایگزین اقوام بومی ایران شده اند و ما ایرانیان امروزی از اعقاب این آریائیان مهاجر هستیم. استناد این دانشمندان اروپائی تغییر زبان ایرانیان باستان از دراویدی به هندو-اروپائی در حدود چهار هزار سال پیش است.

تحقیقات بسیار جدید و برجسته ژنتیکی و زبان شناسی نشان می دهند که زبان یک جمعیت براحتی و حتی با حضور فقط ده در صد از مردان مهاجم یا مهاجر که مزیت و برتری نسبی نسبت به جمعیت بومی داشته اند تغییر می کرده است. این مسئله در کنار شواهد مربوط به تغییرات عمده آب و هوائی و خشکسالی بسیار شدید در فلات ایران که منجر به محو تمدنهای جنوب و جنوب شرقی ایران و مهاجرت وسیع ایرانیان به سمت شمال (در حدود چهار هزارو دویست سال قبل) شده اند، می توانند براحتی تغییر زبان رایج در ایران (از زبان دراویدی به هندو-اروپائی) را در حدود چهار هزار سال قبل توجیه کنند.

در پایان و بطور خلاصه اعتقاد بنده اینست که عموم ما ایرانیان از اعقاب آریائیهائی هستیم که از بیش از ده هزار سال قبل در این سرزمین می زیسته اند و بزرگترین تمدنهای انسانی را پایه گذاری کرده اند و تئوری مهاجرت اقوامی از اروپای شرقی به ایران (که به غلط و حتی عمدا توسط عده ای از دانشمندان اروپائی نام آریائی بر آنها نهاده شده) و جایگزینی اقوام بومی توسط آنان یک فرضیه غلط و نژاد پرستانه وارداتی است.

دکتر مازیار اشرفیان بناب

دانشگاه پورتموث - انگلستان

http://www.bbc.co.uk/persian/science/2012/05/120515_l10_ashrafian_clarification.shtml

پیش از این بنده در نوشتاری پیرامون این موضوع، به گزارش پخش شده در تلویزیون بی بی سی فارسی انتقاد کردم و شک داشتم که «آریایی نبودن ایرانیان» از جانب آقای دکتر اشرفیان بناب بیان شده باشد. در آن مقاله که در ادامه خواهد آمد؛ بنده اشاره کرده بودم: «به نظر می رسد که آریایی نبودن ایرانیان در اولویت توجه آقای اشرفیان نبوده بلکه ریشه مشترک چندین هزار ساله ایرانیان مورد توجه ایشان بوده است»
همچنین سوالی این چنین مطرح کرده بودم: «آیا به راستی چنین ادعایی از طرف دکتر اشرفیان و همکارانش مطرح شده است یا بی بی سی فارسی تأکید زیادی بر روی آن کرده است؟!»
به هر حال بسیار خوشحالیم که چنین پژوهشی حقایق کاملا مستند را درباره تاریخ ما آشکار کرد. از آقای دکتر اشرفیان بناب و همکارانش نهایت سپاس گزاری را داریم.

در ادامه متن کامل نوشتار اشاره شده را در اینجا می آوریم.

یک شیوه ژورنالیستی از انگلیسی ها: اکثر ایرانیان نژاد آریایی ندارند

نویسنده: مجید خالقیان تاریخ انتشار: ١۴ اسفند ١٣٩٠

ممکن است در نگاه اول این موضوع به ذهن خطور کند که آریایی بودن ایرانیان چندان مهم نیست و موضوعی که بی بی سی فارسی گفته است ارزشمند تر می باشد. هرچند ذات آریایی بودن اهمیت چندانی ندارد اما باید پذیرفت که آریایی نبودن ایرانیان حفره های تاریخی ایجاد می کند و بعید نیست انگیزه های سیاسی پشت این موضوع پنهان شده باشد.

در این نوشتار سعی می کنیم به بررسی این موضوع و بازخورد های آن بپردازیم.

واکنش ها به این خبر

این خبر با واکنش هایی روبرو شد و از آنجایی که این موضوع هنوز مبهم بود و دلایل دقیق در گزارش نقل نشده بود برداشت های متفاوتی از این گزارش شد. جالب آنکه بسیاری از توضیحات نه از جانب دکتر اشرفیان بناب که از جانب گزارشگر داده می شد.

از آن موقع منتظر ماندم تا اگر توضیح تازه ای از این تحقیق یا مقاله ای از این پژوهش در اختیار عموم قرار گرفت مطالعه کنم. به طور کلی منتظر اطلاعات بیشتری بودم، اما با موارد درخوری روبرو نشدم.

در سایت رسمی دانشگاه پورتسموت اشاره ای به فعالیت آقای اشرفیان شده است ولی اشاره ای به غیر آریایی بودن ایرانی ها نیست و فقط فعالیت های ایشان شرح داده شده است.

به هر حال پژوهش کامل آقای اشرفیان برای بنده که گنگ مانده است اما در این نوشتار با توجه به گفته های خود ایشان در مصاحبه هایشان، بحث را پی می گیریم.

البته بررسی این موضوع از دیدگاه ژنتیکی کار بنده نیست و این نوشتار بیشتر به بررسی تاریخی این موضوع می پردازد.

هدف اصلی این پژوهش چه بوده است؟!

دکتر مازیار اشرفیان بناب

به نظر می رسد که آریایی نبودن ایرانیان در اولویت توجه آقای اشرفیان نبوده بلکه ریشه مشترک چندین هزار ساله ایرانیان مورد توجه ایشان بوده است. بدین منظور برخی از استخوان های اقوام باستانی ساکن فلات ایران را مورد بررسی قرار داده اند.

این موضوع به وضوح در نوشتاری با عنوان «همه مردم فلات ایران از یک ریشه اند» بیان شد. دکتر اشرفیان در مصاحبه با ایسنا گفت:

ساکنان فلات ایران در گذر تاریخ هر چند بسیار مورد هجوم و آسیب سایر اقوام قرار گرفته اند و گاه زبان و تکلم آن‌ها کمابیش تحت تاثیر قرار گرفته است نه تنها هویت فرهنگی و تاریخی خود را حفظ کرده‌اند بلکه محتوای ژنتیکی خود را که نشان از ریشه مشترک چندین هزار ساله آنان دارد را نیز مصون داشته اند.

اما تلویزیون بی بی سی فارسی با شیوه ژورنالیستی خاصی بحث را این گونه شروع کرده است: «دانشگاه پورتسموت؛ جایی که یک ایرانی نظریه مهاجرت تاریخی آریایی ها را به چالش کشیده است.»

و سپس موضوع ریشه مشترک ایرانیان در قالب پاسخ به یک سوال مطرح می شود و آن سوال این است: «اما اگر این تحقیقات نشان می دهد ریشه اقوام ایرانی آریایی نیست، پس ریشه ی آنها را کجا باید پیدا کرد؟!»

جالب آنکه عنوان این گزارش در سایت بی بی سی فارسی اینگونه می شود: « اکثر ایرانیان، نژاد آریایی ندارند». بی بی سی فارسی به هر قیمتی می خواسته است آریایی نبودن ایرانیان را القا کند و با شیوه های حرفه ای رسانه ای این کار را به انجام رسانید.

در صورتی که ممکن است هدف این تخقیقات چیز دیگری باشد.

«آریایی بودن» چیست؟!

نظریه پردازان معمولا با بررسی های زبان شناسی به نتیجه رسیده اند و نام «هند و اروپایی» را برای آریاها قرار داده اند. زیرا از هند تا اروپا گسترش دارند. هند و اروپاییان خود به گروه های شرقی و غربی تقسیم می شوند. گروه های غربی را بخش اروپایی می دانند (البته همه ساکنین قاره اروپا هند و اروپایی یا آریایی نیستند). دسته ی شرقی گروه هند و اروپایی شامل هندی ها و ایرانی ها می شود که «هند و ایرانی » نام دارند.

«آریا» (یا نام هایی مانند آن) نامی است که در منابع ایرانی و هندی مشاهده می شود و ایرانیان و هندی ها خود را آریایی می دانستند.

مشخص نیست تعریفی که این گروه پژوهشی از آریایی بودن دارند چیست؟! مشخص نیست که در پژوهش های آقای اشرفیان بناب اقوامی که در طول تاریخ خود را آریایی می دانستند و کتیبه هایی از آنها بجا مانده است هم مورد توجه بوده اند یا خیر؟! مثلا آیا بررسی خاصی بر روی یک هخامنشی صورت گرفته است؟! آیا نژاد او کاملا با اقوام ١٠ هزار سال قبل متفاوت بوده است؟! آیا نژاد او با ایرانیان امروز متفاوت بوده است؟!

همچنین روشن نیست که این گروه پژوهشی، بررسی وضعیت نژاد کنونی ایرانیان با دیگر اقوامی که «هند و اروپایی» یا «آریایی» خوانده می شوند را انجام داده است یا خیر؟!

آیا نژاد دیگر مردمانی که هند و اروپایی خوانده می شوند با نژاد منطقه آسیای میانه (که اشرفیان آن را منشأ اصلی آریا ها می داند) یکسان است؟!

آیا نژاد ما با مردمان هندوستان کاملاً متفاوت است؟! با کشور هایی مانند آلمان، ایتالیا، دانمارک، یونان و... که هند و اروپایی خوانده می شوند، چطور؟!

(لازم به ذکر است که در این نوشتار معنای روزمره واژگان مد نظر است. ممکن است مفهومی به نام نژاد در مباحث علمی وجود نداشته باشد اما منظور از واژه نژاد در این نوشتار مفهوم کلی آن در کاربرد روزمره است.)

اگر گفته می شود ایرانیان آریایی نیستند انتظار می رود که این بررسی ها انجام گیرد که البته تا کنون چنین مواردی درباره پژوهش های دکتر اشرفیان گزارش نشده است ولی پیش از این در پژوهش های دیگری این بررسی ها انجام گرفته است که در ادامه توضیح خواهیم داد.

اشکال از کجا سرچشمه می گیرد؟!

احتمال دارد آریایی نبودن ایرانیان از آن جهت مطرح شده باشد که دکتر اشرفیان و همکارانش آریاییان را مهاجر می پنداشتند و حضور آنها در فلات ایران را در ٢ یا ٣ هزار سال قبل از میلاد (نزدیک به ۴ هزار سال قبل) آن هم از منطقه آسیای میانه می دانستند. از این رو اقوامی که ١٠ هزار سال قبل در فلات ایران زندگی می کردند را غیر آریایی تصور کرده اند.

در توضیح پژوهش های آقای اشرفیان در سایت رسمی دانشگاه پورتسموت، حضور آریایی ها در چهار هزار سال قبل یک حقیقت تاریخی پنداشته شده است:

We are interested in the history of human populations in Middle East, from the time of the Neolithic Evolution ~11,000 years ago (the origin of agriculture in the Fertile Crescent) until the arrival of Aryans to the Iranian Plateau ~4,000 years ago more…

این در حالی است که نمی توان این موضوع را به عنوان یک حقیقت قطعی پذیرفت چرا که این تنها یکی از نظریه هایی است که درباره زمان آریایی ها داده شده است، که در ادامه توضیحاتی در این باره داده می شود.

همچنین دکتر اشرفیان در مصاحبه با تلویزیون بی بی سی فارسی -که به نظر می رسید تنها بخشی از سخنانش پخش شد- منشا اولیه اقوام آریایی را قفقاز و آسیای میانه دانسته است:

با توجه به تفاوتهای زبانی، بعضی وقتها با توجه به تفاوتهای فرهنگی، گاهی تفاوتهای مذهبی، بیست و شش گروه مختلف مورد مطالعه قرار گرفتند و مطالعات ژنتیک نشون می ده علیرغم اینکه ما زبانمون رو به عنوان شاخه ی مهمی از زبان ایندو یوروپین یا شاخه ی ایرانی زبان ایندو یوروپین هست از بخشهایی از فلات مرکزی قسمتهای مرکزی آسیا گرفتیم ؛ محتوای ژنتیکی ما به مقدار بسیار بسیار بسیار محدود و کمی به اون منطقه بر می گرده؛ مارکرها و شاخصهای ژنتیکی خاصی که ما می تونیم در آسیای میانه پیدا بکنیم، ماورا قفقاز که بر اساس تئوریهای موجود منشا اولیه اقوام آریایی بوده، در فلات ایران بسیار بسیار کم پیدا میشن و این نشون می ده که تاثیر ژنتیکی بسیار کمی اگر هم گرفتیم از اقوام مهاجر مرکز آسیا میانه گرفته شده و در ایران میشه پیداش کرد.

درباره منشأ اولیه یا جایگاه نخستین آریاها هم نظریه های زیادی مطرح شده است که آسیای میانه تنها یکی از آنها است.

شاید بتوان پندار کسانی که با توجه به تحقیقات دکتر اشریفیان اظهار می دارند ایرانیان آریایی نیستند را در دو مورد بررسی کرد:

١ - زمان ورود آریایی ها : زمان ورود را ۴ هزار سال قبل می دانند.

٢ - منشأ اولیه آریایی ها : منشأ اولیه آریایی ها را آسیای میانه و قفقاز می پندارند.

اگر دقیقا این دو مورد درست باشند و هیچ شک و شبهه ای در آنها نباشد به طوری که آنها را یک حقیقت تاریخی بدانیم، آن وقت شاید – آن هم شاید- از پژوهش های دکتر اشرفیان - با توجه به آنچه خود دکتر اشرفیان، درباره نتایج تحقیقاتش می گوید- به این نتیجه برسیم که اکثریت ایرانیان نژاد آریایی ندارند.

البته وجود اشکال در زمینه های تاریخی در این پژوهش طبیعی است، زیرا دکتر اشرفیان یک تاریخ دان و یا باستان شناس نیست. وی وظیفه ندارد پژوهش هایش را به عنوان یک باستان شناس انجام دهد و در این موضوع عمیق شود.

نظریه های مهاجرت آریایی ها

از آنجایی که مهاجرت آریاها به دوره پیش از تاریخ بر می گردد و به طور کلی درباره این دوره اطلاعات کامل و دقیقی در دسترس نیست، پژوهشگران هنوز به اتفاق نظر در این باره نرسیده اند و باید پذیرفت که این موضوع هنوز هم مبهم و رمز آلود است.

در اینجا فقط چند مورد از مشهور ترین نظریه هایی که درباره مهاجرت آریا ها داده شده است را می آوریم و این موضوع را در دو بخش ١ - زمان ورود آریاها به فلات ایران و ٢ - منشأ اولیه آریاها، بررسی می کنیم.

١ - زمان ورود آریاها به فلات ایران

آریاها از ابتدا در فلات ایران بودند

این نظریه اظهار می دارد که اصلا آریاها مهاجرت وسیعی به فلات ایران نکردند و از ابتدا در ایران ساکن بودند. صاحبان این نظریه معتقدند از افسانه ها و اسطوره های ایرانی می توان به هویت تاریخی ایرانیان پی برد و اشاره می کنند که در این منابع صحبتی از مهاجرت ایرانیان نیست و مردمان این سرزمین از ابتدا ساکن این کشور بودند.

برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع شود به :

«زندگی و مهاجرت آریائیان» نوشته «فریدون جنیدی»

حضور آریاها در فلات ایران نزدیک به ١٩ هزار سال قبل بوده است

این نظریه اظهار می دارد که نیاکان آریایی های ایرانی، از دیر هنگام تا پیرامون ٢٠ هزار سال پیش در جایی غیر از فلات ایران می زیسته اند و از نزدیک ١٩ هزار سال پیش، در فلات ایران حضور داشته اند.

برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع شود به :

مقاله سورنا فیروزی در امرداد

البته برخی معتقدند در این مهاجرت گروهی از آریاها، همچنان در جایگاه اولیه خود ماندند و سرانجام درپی پیشروی فرجامین یخبندان(پیرامون ١٠ هزار سال پیش) آن‌ها نیز به فلات سرازیر شدند. پس مهاجرت ها در دو مرحله انجام شده است یکی نزدیک ١٩ هزار سال پیش و دیگری نزدیک ١٠ هزار سال پیش.

حضور آریاها در فلات ایران به بیش از ١٠ هزار سال تا ٧ هزار سال قبل بر می گردد

برخی از محققین با توجه به آنکه نام آریا (یا نام هایی مانند آن) در کتیبه ها و متون تاریخی دیده می شود و همچنین زمان برخی از اشخاص آریایی که بنا بر گفته ها به بیش از ٧ هزار سال قبل از میلاد بر می گردد به این نظریه روی آوردند.

یکی از مواردی که می توان در اثبات این نظریه بدان اشاره کرد گفته مورخان یونانی درباره زمان زرتشت می باشد که آنرا نزدیک به ۶۵٠٠ سال قبل از میلاد (نزدیک به ٨۵٠٠ سال قبل) می دانند. برخی از پژوهشگران معتقدند که اگر این گفته ها را در کنار منابع ایرانی مانند اوستا، شاهنامه و متون پهلوی قرار دهیم، حضور آریاها در ایران به بیش از ١٠ هزار سال قبل بر می گردد.

برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع شود به :

قدمت آریاها با توجه به زمان زرتشت

حضور آریاها در فلات ایران نزدیک به ۴ هزار سال قبل است

شاید این نظریه بیشتر از نظریه های دیگر شنیده شده باشد. این نظریه معمولاً به عنوان یک اصل پذیرفته می شود. هرچند نقد های بسیار زیادی به آن شده است ولی در کتاب های زیادی با این نظریه روبرو می شویم.

معتقدان به این نظریه اقوام بومی فلات ایران را غیر آریایی می دانند و حتی برخی از آنان معتقدند قبل از آریاها اقوام دیگری (مانند آزیانیک) هم به این فلات مهاجرت کرده اند.

در کل، مهاجرت های عمده را در سه موج مهم بررسی می کنند :

١ - آزیانیک در حدود هزاره چهارم قبل از میلاد

٢ - هند و اروپایی در حدود هزاره سوم قبل از میلاد

٣ - هند و ایرانی حدود هزاره دوم قبل از میلاد که مهمترین آنها مادها و پارس ها می باشند.

بررسی:

به نظر می رسد آقای دکتر اشرفیان تنها به نظریه آخر اطمینان داشتند و نقدهایی که به این نظریه شده است مورد توجه ایشان نبوده است. حتی شاید بتوان با توجه به پژوهش های ژنتیکی آقای اشرفیان، این نظریه را رد کرد و این موضوع هم در کنار دیگر نقد هایی که به این نظریه شده است جای داد.

به هر حال هم ریشه بودن ایرانیان با یکدیگر از ١٠ هزار سال قبل تنها متناسب نظریه چهارم ذکر شده نیست و حتی می توان گفت با سه نظریه دیگر همخوانی دارد.

٢ - منشأ اولیه آریاها

آریاها ساکنین اصلی فلات ایران بودند

در این نظریه منشأ اصلی آریاها سرزمین ایران معرفی می شود. این نظریه با توجه به افسانه ها و اسطوره های ایرانی بیان می دارد که مهاجرت از داخل فلات ایران به دیگر مناطق صورت گرفته است. دوره فریدون را دوره سه گانه شدن نژاد آریا می دانند که بخشی از آریاها در جایگاه اولیه خود یعنی ایران باقی ماندند و بخشی دیگر به سرزمین های دیگر رفتند.

غرب و شمال غرب

برخی از پژوهشگران معتقدند که آریاها از سوی غرب فلات ایران روانه این سرزمین شده اند. شبه جزیره اسکاندیناوی، شمال آلمان و جنوب دانمارک، میان رودان و ... از مواردی هستند که به عنوان منشأ اولیه آریاها بیان می شوند که در غرب و شمال غرب فلات ایران قرار دارند.

شبه جزیره اسکاندیناوی که امروز شامل کشور های سوئد، نروژ و دانمارک می شود یکی از مواردی است که به عنوان منشأ اولیه آریاها معرفی می گردد

شمال آلمان و جنوب دانمارک از دیگر مواردی است که به عنوان منشأ اولیه آریاها بیان می شود.

میان رودان که شامل کشور عراق امروزی و بخش هایی از ایران کنونی است و خواستگاه تمدن های بزرگی بوده است از موارد دیگری است که به عنوان منشأ اولیه آریا ها معرفی می گردد.

صاحبان این نظریه معتقدند مردمان کشورهایی مانند سومر و بابل و... با ایرانیان هم نژاد بوده اند.

شمال و شمال شرق

آسیای میانه و قفقاز دیگر مکان هایی است که به عنوان منشأ اصلی قوم آریا بیان می شود.

آسیای میانه که در شمال شرق فلات ایران قرار دارد امروز شامل کشورهای قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان می شود.

منطقه قفقاز شامل کشور های جمهوری آذربایجان، ارمنستان، گرجستان و بخشهای کوچکی از شمال باختری ایران و شمال خاوری ترکیه می‌شود.

بررسی:

باز هم مشاهده می شود که پژوهشگران نظر یکسانی درباره منشأ اولیه آریاها ندارند.

دکتر اشرفیان درباره پژوهش های خود می گوید: این نشون می ده که تاثیر ژنتیکی بسیار کمی اگر هم گرفتیم از اقوام مهاجر مرکز آسیا میانه گرفته شده.

باید دید تعریفی که از آریاها می شود چیست؟! آیا فقط ساکنین آسیای میانه آریایی نامیده می شوند که فقط مقایسه با آنها صورت گرفته است؟!(البته شاید از دید بی بی سی فارسی فقط ساکنین آسیای میانه آریایی محسوب شوند که چنین عنوانی انتخاب کرده است) پس با توجه به پژوهش های ایشان ممکن است فقط یکی از نظریه ها رد شود، نه آنکه آریایی بودن ایرانیان رد شود.

اگر هم بپذیریم که آسیای میانه منشأ اصلی آریاها بوده است، تفاوت نژاد امروز ایرانیان با آسیای میانه شاید دلیل محکمی برای نا آریایی بودن ایرانیان نباشد.

این طور که نظریه ها بیان می کنند سرمای بی سابقه ای جایگاه ابتدایی آریاها را فرا گرفت و زندگی غیر ممکن شد و از این رو آریاها تصمیم به مهاجرت گرفتند. شاید تمام آنها از آن مکان های سرد و غیر قابل زندگی مهاجرت کردند و به دیگر سرزمین ها پناه بردند و حتی ممکن است کسانی که در جایگاه نخستین مانده باشند از شدت سرما نابود شده باشند. همچنین ممکن است در طول تاریخ اقوام دیگری جای آنها را گرفته باشند و اثر کمی از آریایی های نخستین در این منطقه باقی مانده باشد.

جدا از این موارد چندی از پژوهشگران این گفته دکتر اشرفیان را از دید ژنتیکی نقد کرده اند.

برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع شود به :

مقاله سورنا فیروزی در امرداد

مقاله تارنگار فردا

پژوهش های دیگر درباره نژاد ایرانیان

جالب اینجاست که این اولین پژوهشی نیست که درباره نژاد ایرانیان صورت می گیرد. پیش از این پژوهش هایی انجام شده است که حاکی از آریایی بودن ایرانیان است. تنها نکته ای که به نظر می رسد در پژوهشهای این گروه به سرپرستی آقای اشرافیان بناب تازگی دارد بررسی ژنتیکی اقوام باستانی است.

در اینجا به چند مورد از پژوهش های پیشین که به این حوزه ارتباط پیدا می کند اشاره می کنیم:

پژوهش های کاوالی اسفورتسا

تصویر زیر نتایج پژوهش های «کاوالی اسفورتسا» را نشان می دهد. همانطور که مشخص است اقوامی که هند و اروپایی خوانده می شوند از نظر تباری نزدیک هستند.

Luigi Luca Cavalli-Sforza, Paolo Menozzi, Alberto Piazza. The History and Geography of Human Genes. 1994. ISBN: 978-0691087504

تحقیقات آقای کاوالی اسفورتسا بر روی نمونه های واجد شرایط از بیست و شش ملیت مختلف انجام گرفت که نتایج جالبی بدست آمد. مطابق با این گراف نزدیکترین گروه به ایرانیان، یونانیان هستند با ۰٫۰۰۷۰ اختلاف، پس از ایشان به ترتیب ۰٫۰۱۳۳ مردمان ایتالیا و ۰٫۰۱۵۲ هندوستان و... .

این موضوع نشان از نزدیکی ملت های هند و اروپایی به یکدیگر دارد و همان آریایی بودن این ملت ها را نشان می دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع شود به :

میزان خویشاوندی و شباهت ژنتیکی بیست و شش گروه جمعیتی

پژوهش های ریگوئیرو

تحقیق ریگوئیرو و همکارانش از دانشگاههای فلوریدا و استنفورد در سال ٢٠٠۶ نشان از نزدیکی فراوان ساکنان کنونی ایران با یکدیگر داشت. به موجب همین تحقیق بخش عمده ژنوم ایرانی ها به نژاد آریایی تعلق دارد.

برخی از پژوهش های داخلی

پژوهش مهم دیگر بر روی آذریهای ایران توسط محققان دانشگاه تبریز(اصغرزاده،رهبانی نوبر و رنجبر)، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (رحیمی پور) و دانشگاه علوم پزشکی ارتش (صمدی کفیل) در سال ٢٠١١ انجام شد که نتایج قابل ملاحظه ای در پی داشت. بر این اساس ٨٢ درصد از هاپلوگروپهای شناسایی شده در ژنوم مردم آذربایجان متعلق به هاپلوگروپهای نژادسفید(اروپایی) است.

ژورنال بیوتکنولوژی ایران: ١٢٠ ، ٢٠١١

همین پژوهش مطالعه کوینتانا و مورسی در سال ٢٠٠۴ را نیز مورد مقایسه قرار می دهد که بر اساس آن، مخزن ژنی مردم ایران و ترکیه به ترتیب به میزان بیش از ٧۴ و ٧۶ درصد متعلق به هاپلوگروپهای آریایی است.

ژورنال بیوتکنولوژی ایران:جدول صفحه ١٢٣ ، ٢٠١١

به هر حال منتظر هستیم تا نتایج دقیق پژوهش آقای اشرافیان بناب و همکارانش ارائه شود تا ببینیم با توجه به پژوهش هایی که حاکی از آریایی بودن ایرانیان است، آریایی نبودن آنها روی چه حسابی مطرح می شود. آیا به راستی چنین ادعایی از طرف دکتر اشرفیان و همکارانش مطرح شده است یا بی بی سی فارسی تأکید زیادی بر روی آن کرده است؟!

آریایی نبودن و حفره های تاریخی

ممکن است موضوع آریایی نبودن ایرانیان برای برخی از مخاطبان بی فایده جلوه کند و حتی گفته شود چیزی که بی بی سی فارسی گفته است ارزشمند تر و بهتر است. هرچند که مهم ترین موضوع در هویت یک ملت، فرهنگ آن ملت است. مطمئناً اهمیت زبان و نژاد کمتر از فرهنگ یک ملت است. تاریخ نشان داده است که ایرانی راستین بودن قبل از آنکه به نژاد و تبار بستگی داشته باشد به بینش بستگی داشته است. در طول تاریخ، نژاد اهمیت چندانی برای بزرگان این سرزمین نداشته است.

اما آریایی نبودن ایرانیان در تضاد جدی با مطالعات باستان شناسی، زبان شناسی و تاریخی است و باعث بوجود آمدن ابهامات عجیب و غریبی می شود که می توان آنها را حفره های تاریخی نامید.

اگر بپذیریم که آریاها از ده هزار سال قبل تا امروز در ایران حضور داشتند، بسیاری از ابهامات حل و فصل می شوند به طوری که انگار یک پازل پیچیده مرتب شده است اما اگر بگوییم ایرانیان آریایی نیستند، از دل این موضوع هزاران ابهام جدید خارج می شود و پازل مورد نظر به هم ریخته تر می شود.

نگاهی دیگر به این پژوهش

اگر پژوهش آقای دکتر مازیار اشرفیان بناب را در کنار پژوهش های دیگر مطرح شده درباره نژاد ایرانیان بگذاریم که نشان از آریایی بودن آنها دارد؛ شاید بتوان گفت پژوهش های ایشان دلیل دیگری برای رد بعضی از تفکراتی است که درباره ایران باستان وجود دارند و این تفکرات با کلیت منابع باستانی ما در تضاد اند.

این غربی ها بودند که نام نژاد آریایی را هند و اروپایی گذاشتند و به نظریه پردازی مشغول شدند وگرنه فردوسی پاکزاد، ما را آگاه کرده بود که از هزاران سال قبل نیاکان ما در این سرزمین زندگانی به سر می بردند.

مردمان همین سرزمین که همه از یک نام و نشان بودند در سده های نخستین تمدن بشری دست آورد های بزرگی داشتند و از میان همین مردم چند هزار ساله اسطوره هایی مانند آرش و رستم و سیاوش ظهور کردند و بزرگانی مانند زرتشت و کوروش پیام آور نیکی شدند. همین مردمان نام زیبای ایران ( به معنای جای آریا یا سرزمین آزادگان و بزرگان زاده گان ) را بر روی سرزمین خود گذاشتند و خود را ایرانی نامیدند. مردم ایران، دوره های مختلف تاریخ خود را با نام هوشگ و جمشید و فریدون در یادها نگاه داشتند تا فردوسی بزرگ با افتخار بگوید «چو ایران نباشد تن من مباد».

اشعار بسیاری از شاعران ما پیوند عمیقی با اندیشه ایرانی دارد که از دوران باستان در میان ایرانیان بوده است و این موضوع نشان می دهد که ایرانیان آبشخور فرهنگی یکسانی داشتند.

نماد هایی مانند چلیپا یا گردونه مهر (که به اشتباه صلیب شکسته هم گفته می شود) از هزاران سال قبل در فلات ایران یافت شده است و تا دوران بعد از اسلام هم محبوبیت خود را حفظ کرده است.

برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع شود به :

آرم هیتلر یا گردونه مهر

حضور آریاها در فلات ایران از ده هزار سال قبل موضوعی منطقی است که با منابع باستانی و همچنین افسانه ها و اسطوره های ما هم خوانی دارد و بسیاری از ابهامات را رفع می کند.

در آخر پیشنهاد می شود که مطالب مفید زیر که در این نوشتار از آنها بسیار بهره برده شده است را مطالعه بفرمایید:

مقاله دکتر شاهین بزرگمهر

مقاله سورنا فیروزی در امرداد

مقاله تارنگار فردا

با سپاس از:

عبدالعظیم رضایی. اصل و نسب و دین های ایرانیان باستان. چاپ ششم، تهران: دُر، ۱۳۸۱، ISBN 964-6786-14-6.

هنر و باستان شناسی ماد، هخامنشی، پارت و ساسانی. انتشارات مارلیک.

فریدون جنیدی. زندگی و مهاجرت آریائیان. چاپ پنجم، تهران: نشر بلخ، ١٣٨٩ ، ISBN 978-964-6337-31-2.

ژورنال بیوتکنولوژی ایران

Luigi Luca Cavalli-Sforza, Paolo Menozzi, Alberto Piazza. The History and Geography of Human Genes. 1994. ISBN: 978-0691087504

دیدگاه های بازدیدکنندگان

دیگر نوشتارهای از این دست:

سیزده به در و قتل عام ایرانیان!!!(دروغ آشکار)

بررسی کامل نامه پیامبر به خسرو پرویز - افسانه ی پاره کردن نامه!!

بی بی سی و کوروش انگلیسی

یاوه گویی بی بی سی درباره دانشمندان ایران

دانشمندان و اندیشمندان ایران از آغاز تا کنون

مجید خالقیان — Tue, 04 Feb 2014 17:18:58 GMT

ایران ما تا کنون دانشمندان و اندیشمندان بسیاری را به خود دیده است که شاید نتوان آنها را شمرد. در این نوشتار تلاش می کنیم نام بزرگان شناخته شده این سرزمین کهن را در کنار نام بزرگانی که کمتر شناخته شده اند و یا جنبه هایی ازبزرگان سرزمینمان که کمتر دیده شده اند را بیاوریم. افسوس که این نوشتار کوچک نمی تواند پاسدار همه ی اندیشمندان و دانشمندان ایران زمین باشد و بزرگان شایسته بسیاری جا افتاده اند.

زرتشت

خوشبخت کسی است که خوشبختی دیگران را فراهم سازد.
(زرتشت)

خردمند و اندیشمند بزرگ ایرانی که در جای جای فرهنگ ایران زمین، آموزه های وی دیده می شود. سروده های زرتشت، سراسر از نیکی و زیبایی می گویند و بسیاری از اندیشمندان، در درازای زندگانی آدمی به اندیشه های وی پرداخته اند. شوربختانه کهن نگاران(مورخان) درباره زمان زندگی زرتشت دیدگاه یکسانی ندارند. دیده ها و شنیده ها اینچنین وا می دارند که زرتشت پیامبری از سوی خداوند یکتا بوده است.

آرتا دُخت

آرتا دخت در اداره دارایی ها هیچ خطایی نکرد و اقتصاد پارتیان را سامان بخشید
(سخن دیاکونوف درباره آرتادخت)

نمی توان از دوره اشکانیان گفت و نامی از بانو آرتادخت نبرد. رایشمند (ریاضی دان) و اقتصاد دان دوره اشکانی که جایگاه وزیر دارایی و خزانه داری را داشت.
گفته می شود وی با کارهای ارزشمندش، ایران را سامان بخشید و توانگری خود را نشان داد. وی همچنین دارایی های کشور را گردآوری نمود که نشان از آگاهی وی به دانش شمارش (علم حساب) است. با گفتار امروزی می توان گفت وی از دانش آمار هم آگاهی داشته است.

آذرباد مهراسپندان

آنچه که گذشت فراموش کن، و آنچه نیامده است تیمار و رنج مبر... و هیچ فراز نیست که پیش از آن شیب نباشد، و هیچ شیب نیست که فراز نه از پسِ آن!
(آذرباد مهراسپندان)

آذرباد مهراسپندان یا «آتروپات مانسپندان» یکی از خردمندان بزرگ دوره ساسانی که سال های سال جایگاه موبد موبدان را داشته است.
از وی چند ماتیکان (رساله) به جای مانده است. وی در نوشتار هایش درباره نیک اندیشی و دوری از گناه اندرز هایی دارد و همچنین درباره کارهای ویژه روز های ماه پیشنهاد هایی دارد که می توان با گفتار امروزی آن ها را بهداشت و روانشناسی نامید.

بُروزیه پزشک

دانش پزشکی نزد همه ی خردمندان و در همه ی دین‌ها ستوده است و در نسک ها (کتاب ها) آورده‌اند که بهترین پزشکان آن است که درمان بیماران را برای اندوختن رستاخیز (آخرت) نگاه دارد.
(بُروزیه پزشک)

از بزرگ ترین پزشکان ایران در دوره زرین روزگار(عصر) ساسانی که جایگاه پیشوای پزشکان را در آن دوران داشته است.
بُرزویه در کنار پزشکی کار های ارزنده ای مانند برگردان (ترجمه) انجام داده است. «کلیله و دمنه» از برجسته ترین برگردان هایش است که نشانگر دانش بالای وی و آگاهی او از دیگر زبان ها می باشد.

بُزرگمهر بُخْتَگان

پادشاهان مردم دوست، برگزیدگان پروردگارند.
(بزرگمهر بختگان)

اندیشمند و خردمند بزرگ ایرانی که وزیر بزرگ خسرو انوشیروان هم بوده است. از سخنان وی می توان به خردمندی و دانشمندی او پی برد.
داستان های دلکشی از بزرگمهر گفته می شود که نشانگر هوش بالا و کاردانی او می باشد. بسیاری از پژوهشگران بسامان بودن دوره انوشیروان را از چاره اندیشی ها و خردمندی های بزرگمهر می دانند.
از وی نوشتار هایی هم به جا مانده است. «پندنامه» یکی از یادگارهای بزرگمهر می باشد.

خوارزمی

دانشورِ خوب تنها برای رسیدن به راستی تلاش می کند و هنگانی که به راستی دست یافت به آرزوی خود رسیده است.
(خوارزمی)

هرچند آگاهی درستی از زندگانی خوارزمی در دست نیست ولی یادگار های (آثار) او، جایگاه والایش را آشکار می سازد. رایشمند (ریاضی دان) و ستاره شناس بزرگ ایرانی که با نام پدر دانش «جبر» شناخته می شود. کاردانی خوارزمی، فرمانروایی آن دوران را هم وادار کرد که از وی بهره ببرد.
نام «الگوریتم» در دانش رایانه ای - که دگرگون یافته نام خوارزمی است - از او به یادگار مانده است.

رازی

اگر همه می‌توانستند از درون داشت های (استعدادهای) خود درست بهره بگیرند، گیتی همان بهشت می‌شد که همه می‌خواهند.
(رازی)

مردی خوش خو و نیک کردار که مهربانی ویژه ای به تهیدستان داشت و به درمان آنها می پرداخت.
کیمیاگر (شیمیدان)، پزشک، دارو ساز و اندیشمند بزرگ ایرانی که در شهر باستانی ری زاده شد (سده سوم خورشیدی). یادگارهای ارزشمند وی جایگاه ویژه ای در دانش جهان دارد و کارهای رازی - آن هم در دوران کهن- بسیار شگفت آور است. یافتن الکل و جوهر گوگرد از دستاورد های بزرگ رازی می باشد.

پورسینا

دل گرچه در این بادیه بسیار شتافت / یک موی ندانست ولی موی شکافت
اندر دل من هزار خورشید بتافت / آخربه کمال ذره‌ای راه نیافت
(پورسینا)

پزشک، اندیشمند، رایشمند (ریاضی دان)، روانشناس، فلسفه دان، موسیقیدان و ... !! می توان وی را هماورد همه ی فن ها و دانش ها دانست. یکی از شناخته شده ترین دانشمندان ایران (شاید شناخته شده ترین) و از بزرگ ترین دانشمندان جهان (سده چهارم و پنجم خورشیدی). مردی که افزون بر دانش اندروزی، نیروی بدنی بی همتایی داشت و در زمینه های بسیاری کاردان بود.
او در دوره ای وزیر «شمس‌الدوله دیلمی» فرمانروای همدان بود و زمانی هم به زندان گرفتار آمد. شگفت آنکه در همه این دوره ها به دریافت دانش ادامه داد و نسک های فراوانی نگاشت.
بسیاری از دانشمندان وی را پدر دانش جهان می دانند و تن پوش دانش آموختگی برای گرامی داشت پورسینا در سراسر جهان، نگاره ی یکسانی دارد. بسیاری از واژگان دانشیک (اصطلاحات علمی) برای یادبود وی با نام هایی مانند «آوی سنا» و... خوانده می شوند.

بیرونی

یک بزهکار تنها به خودش و اندکی زیان می رساند، ولی یک نویسنده و چامه سرای(شاعر) خود فروخته، کشوری را به آتش می کشد.
(بیرونی)

دانشمند پر توان ایرانی که با پژوهش های ارزنده اش، بسیاری از فرهنگ های دیرین را برای ما نگاه داشت(سده چهارم و پنجم خورشیدی).
بیرونی را پدر دانش «مردم شناسی» می دانند که در رایشگری(ریاضی)، ستاره شناسی، گاهشماری، گیتاشناسی(جغرافیا)، کهن نگاری(تاریخ)و... کارشناس بود.
هنگامی که زیاریان زمینه های خوبی برای پژوهش بیرونی فراهم کردند، وی تلاش بسیاری در راه دانش کرد و همچنین در زمان «محمود غزنوی» که ابزار کافی در دسترس بیرونی نبود، وی دست از تلاش خود برنداشت و راهش را ادامه داد. وی در پژوهش هایش گردش زمین را پیش بینی کرد و دستاورد های بسیاری در ستاره شناسی داشت.

خیام نیشابوری

این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت / چون آب بجویبار و چون باد بدشت
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت / روزیکه نیامده‌ست و روزیکه گذشت
(خیام نیشابوری)

به راستی هرچه از این دانشمند پرآوازه بگوییم کم گفته ایم (سده پنجم خورشیدی). خیام یک چهره جهانی است که کار های ارزشمندی در زمینه های رایشگری(ریاضی)، ستاره شناسی، گاهشماری و ... انجام داده است. شاید بیشتر آوازه خیام به اندیشه ها و ترانه هایش باشد ولی جایگاه دانشی وی را نباید نادیده گرفت.
خیام در زمان «ملکشاه سلجوقی» به پیرایش(اصلاح) گاهشماری ایران پرداخت که کوشش او به یکی از درست ترین گاهشماری ها انجامید.

صدرا

برای عشق؛ ناب‌ترین، شور است و زندگی. برای لاشخور؛ خوب‌ترین، جسدی است متلاشی.
(صدرا)

از فلسفه دانان و دگر اندیشان بزرگ جهان اسلام. صدرا که در روزگار صفوی می زیست، بهره های بسیاری از گفته های خردمندان پیشین برد و اندیشه ی نوینی به نام « حکمت متعالیه» را بنیان نهاد.
یادگارهای فراوانی از او به جا مانده است و امروز اندیشمندان و پژوهشگران از آنها بهره می برند.

حسابی

چهار اصل پیشرفت: مردانگی، عدالت، شرم و عشق.
(حسابی)

همه از جایگاه والای دانشی استاد حسابی آگاه هستیم ولی در کنار دانستن از این جایگاه، بد نیست از کارهای ارزشمند فرهنگی و کارگزاری (اجرایی) او هم بدانیم. استاد حسابی در هر جایگاهی – از وزیر گرفته تا پژوهشگر – کارهای ارزشمندی برای پیشرفت ایران و نگاه داشت فرهنگ ایرانی انجام داده است.
حسابی دانش آموخته رده بالای رشته «فیزیک» از دانشگاه سوربن فرانسه بود و او را پدر دانش «فیزیک» ایران می دانند. توان دانش اندروزی حسابی ستودنی بود زیرا او در رشته های ادبیات، زیست شناسی، مهندسی راه و ساختمان، رایشگری(ریاضی)، ستاره شناسی و مهندسی برق کارشناس بود.

اُرُد بزرگ

شورانگیزترین عشق، دلدادگی به میهن است.
(ارد بزرگ)

در درازای زندگانی آدمیان، اندیشمندان و ایده پردازانی همچون اُرُد بزرگ کمتر یافت شده اند و شاید پس از گذشت هزاران سال بار دیگر چنین مردی در میان آدمیان آشکار شود.
خردمند و اندیشمند بزرگ ایرانی که سخنانش روان هر خواننده ای را می آساید. انگاره های (نظریه های) ارد بزرگ گویای پندار پویا و آرمان جویانه ی اوست.
این اندیشمند میهن دوست و فروتن، هم اکنون در کنار مردمان کشورش، در شهر کرج زندگی می کند.

درباره نوشتار: فرتور های(عکس های) گذاشته شده برای آرتادخت.آذرباد و برزویه پزشک ویژه این دانشمندان نیست و به شوند(دلیل) نبود فرتور ویژه این بزرگان از نگاره های در پیوند با ایران باستان بهره برده شده است.

با سپاس از :

لغت نامه دهخدا

تارنگار رسمی ارد بزرگ

تارنمای بنیاد پروفسور حسابی

کاربران دانشنامه های آزاد

سازمان پژوهشهای علمی وصنعتی ایران

دیدگاه های بازدیدکنندگان

بارگیری دبیره (فونت) میخی پارسی

مجید خالقیان — Wed, 23 Oct 2013 11:02:45 GMT

بارگیری دبیره (فونت) میخی پارسی

برای بارگیری بر روی سرنویس زیر دکمه سمت چپ را بزنید و Save Target As یا Save Link As را گزینش کنید

بارگیری

سیزده به در و قتل عام ایرانیان!!!(دروغ آشکار)

مجید خالقیان — Mon, 30 Sep 2013 15:39:12 GMT

این نوشتار ابتدا در تاریخ ١٢ فروردین ١٣٩٠ انتشار یافت و در تاریخ ١ مهر ١٣٩٠ به روز رسانی شد

بخش هایی از این نوشتار توسط نگارنده این مقاله به ویکی پدیا پارسی افزوده شد

این روز ها مشاهده می شود در داخل ایران برخی با تحریف کردن داستان استر به دنبال رسیدن به اهدافی هستند.

همانطور که می دانید سالانه یهودیان روزی به نام «پوریم» را جشن می گیرند که برخی معتقدند با دوران هخامنشیان و خشایارشا ارتباط پیدا می کند و همین باعث شده است سیزده به در را ناشی از این روز بدانند.

می گویند ایرانیان در این روز همانطور که نیاکانشان برای محافظت از جانشان از خانه هایشان بیرون آمدند، در خانه ماندن را جایز نمی دانند.

از طرفی پادشاهان هخامنشی را هم در این جنایت دخالت می دهند و سیزده به در که یکی از جشن های فرهنگی ایرانیان است را زیر سوال می برند.

اما همه این موارد دروغ هایی آشکار است. در ادامه سعی بر آن است تا این موضوع را به صورت جزئی تر، با منابع و مدارک دقیق بررسی کنیم. خواهیم دید که این داستان از نظر تاریخی قابل اثبات نیست و همچنین جشن سیزده به در هیچ ربطی به این داستان و جشن پوریم ندارد و حتی تاریخ برگزاری پوریم با جشن سیزده به در، متفاوت است.

برای خوانایی بیشتر مقاله در ابتدا به سه واژه زیر توجه کنید:

داستان تحریف شده

شاید مهم ترین کسی که به تحریف این داستان پرداخت، ناصر پورپیرار بود.

اما به تازگی علی اکبر رائفی پور، نقش مهمی در ترویج این دروغ آشکار داشته است.

علی اکبر رائفی پور ، از بزرگ ترین ترویج کنندگان دروغ آشکار

البته تمام داستان های تحریفی یکسان نیستند و گه گاه با تغییرات جزئی در این داستان ها مواجه هستیم.

ممکن است داستان تحریف شده ی استر و مردخای را به این مضمون شنیده باشید:

«شخصی به اسم مردخای - که یهودی بوده است - بعد از مدتی در دستگاه خشایارشا نفوذ می کند و در همان دوران خشایارشا در هنگام مستی به همسرش وشتی دستور می دهد که به صورت برهنه در میان جمع حاضر شود اما وشتی قبول نمی کند و همین باعث خشم خشایارشا می شود. از همین رو مردخای خشایارشا را مجاب می کند که همسرش را رها کند و بعد از این موضوع مردخای برادر زاده ی خودش یعنی «هدسه» که بعداً استر نام می گیرد را با روش هایی (مانند جادو جمبل!) به ازدواج خشایارشا در می آورد.

استر در هنگامی که شهبانوی ایران می شود، بسیاری از یهودیان را به رده های بالا می آورد.

هامان - وزیر قدرتمند ایرانی - از فتنه ی مردخای آگاهی پیدا می کند و این موضوع را به خشایارشا گوش زد می کند و از وی می خواهد تا یهودیان را از ایران اخراج کند و پادشاه قبول می کند.

هنگامی که مردخای از این موضوع آگاه می شود با استر دسیسه ای می چیند و یک مهمانی ترتیب می دهد. در آن مهمانی استر به شدت خشایارشا را مست می کند و در شب سیزدهم فروردین ماه، شاه ایران در هنگام مستی حکم اعدام هامان و هفتاد و هفت هزار نفر ایرانی را می دهد و در روز سیزدهم فروردین ماه پانزده قوم ایرانی را قتل عام می کنند.»

فیلم سخنرانی علی اکبر رائفی پور درباره داستان استر - بخش نخست

فیلم سخنرانی علی اکبر رائفی پور درباره داستان استر - بخش دوم

قبل از آن که به بررسی اصل داستان برسیم قضیه برهنه کردن ملکه وشتی بسیار جالب می نماید. موضوعی که حتی در کتاب دین و زندگی آموزش و پرورش هم قرار گرفت. جالب آنکه در این داستان هیچ کجا از فرمان دادن به برهنه کردن ملکه وشتی نقل نشده است . تنها بیان می شود : «وشتی ملکه را با تاج ملوکانه به حضور پادشاه بیاورند تا زیبایی او را به خلایق و سروران نشان دهد زیرا که نیکو منظر بود»

استر - باب اول

برخی از تحریف کنندگان، به صورت غیر مستقیم به مخاطب القا می کنند که کوروش هم در این کشتار نقش داشته است. آنها با توجه به آنکه کوروش یهودیان را از بند بابل نجات داده است این موضوع را بیان می کنند. هرچند علی اکبر رائفی پور دید مثبتی به کوروش بزرگ دارد.

داستان واقعی

اما حال ببینیم اصل داستان چیست!

در کتاب مقدس، کتاب اِستر داستانی از زمان پادشاهی به نام «اَخشُورُش» نقل می شود.

خلاصه این داستان :

«اخشورش پادشاه در سال سوم پادشاهی خود میهمانی با شکوهی در کاخ شوش برگزار می کند و پس از آنکه مستی بر وی چیره می شود، فرمان می دهد که ملکه اش ( وشتی) را با تاج ملوکانه به حضور پادشاه بیاورند تا زیبائیش را به بزرگان و سایر مردم نشان دهد چون زنی نیکو منظر بود، اما ملکه از این کار خود داری می کند. شاه بسیار خشمگین می شود و پس از مشورت با بزرگان کشور ملکه را بر کنار می کند. [استر - باب 1] همچنین اخشورش تصمیم می گیرد در همه ولایتها، نمایندگانی قرار می دهد تا دختران شایسته را به دار السلطنه شوش بیاورند و دختری که در دیدگاه پادشاه پسند آید به عنوان شهبانو برگزیده شود. در این میان پادشاه دختری به نام « هدسه » را می پسندد و به شهبانویی بر می گزیند که این شخص بعداً اِستر نام میگیرد. استر عموئی به نام مُردخای دارد که وی را تربیت کرده است (مردخای از قبل در دارالسلطنه شوش بوده است). استر یهودی بوده است اما این موضوع را به درخواست عمویش مردخای پنهان می کرده است. در این داستان ذکر می شود که مردخای توطئه ای را که دو تن از خواجه سرایان بر ضد شاه ترتیب داده بوده اند کشف می کند [استر - باب 2] و همین موضوع بعد ها باعث ترفیع وی می شود. [استر - باب 6]
یکی از بزرگان کشور به نام هامان بن همداتای اجاجی که از بی حرمتی مردخای و تعظیم نکردن او دل آزرده است، کینه ی یهودیان را به دل گرفته و با دلایلی مانند اینکه شرایع قوم یهود مخالف همه قومها است؛ از شاه اجازه می خواهد تا تمام آنان را به هلاکت رساند. [استر - باب 3] ولی مردخای از جریان آگاه شده و بسیار غمگین می شود. مردخای از استر می خواهد که جلوی این کار را بگیرد. [استر - باب 4] استر پادشاه راه به همراه هامان به دو میهانی دعوت می کند [استر - باب 5] استر در میهمانی دوم به پادشاه می گوید که یهودی است و هامان قصد نابودی قوم یهود را دارد [استر - باب 7] و در ادامه استر حکمی از شاه می گیرد که به موجب آن یهودیان از انهدام رهایی می یابند و دشمنان یهود به ویژه هامان به دار آویخته می شوند. [استر - باب 7 و 8]
بر طبق گفته تورات یهودیان هفتاد و هفت هزار نفر از مبغضان خویش را کشتند و از دشمنان خود آرامی یافتند اما دست خود را به تاراج نگشادند. [استر - باب 9] »

متن کامل کتاب استر

این داستان به طور کامل در کتاب استر بیان شده است و یهودیان از آنجایی که معتقدند از نابودی رهایی یافتند این روز با نام «جشن پوریم» گرامی می دارند.

باید توجه داشت که بیشتر منابعی که درباره این موضوع سخن گفتند در اصل منابع یهودی بوده اند و دیگر کتاب ها با استناد به همان منابع این موضوع را بیان کرده اند.

ابهامات

به طور کلی این داستان با ابهامات زیادی روبرو است. در این بخش به بررسی این موضوع می پردازیم.

خاموش بودن منابع غیر یهودی

این داستان تنها در منابع یهودی بیان شده است و نشانی از آن در گفته مورخان یونانی و آثار به جا مانده از هخامنشیان نیست.

این در حالی است که در کتاب استر ادعا می شود که چگونگی معظم ساخته شدن مردخای توسط پادشاه در کتاب تواریخ مادی و پارسی مکتوب است. [استر - باب 10] اما با منابع کنونی که در دست است (منابع غیر یهودی)، نامی از مردخای دیده نمی شود و این موضوع، ابهاماتی درباره تاریخی بودن این داستان، بوجود می آورد.

اخشورش کیست؟!

سابقا اخشورش را همان اردشیر درازدست می دانستند اما نام اردشیر در قسمت های دیگر تورات به صورت «اَرتَه خشثتا» آمده است و اگر این حکایت راجع به اردشیر دراز دست بود همین نام را می نوشتند.

لغت نامه دهخدا توضیحات واژه استر

این در حالی است که صفات شخصی که در داستان بیان می شود به خشایارشایی که در منابع یونانی گفته شده است نزدیک است؛ شخصی بخشنده و نیک محضر ولی دارای چنان اراده ای نبوده است.

اما مورخان یونانی گفته اند که خشایارشا تنها یک ملکه به نام آمس تریس داشته است که به سن کهولت رسیده است و در سخن این مورخان حرفی از تغییر ملکه نیامده است.

هرودوت و اشیل در نمایش حزن انگیز پارسی ها

از تاریخ چنین بر می آید که شاهنشاهی هخامنشی در دوره خشایارشا بیست ساتراب (استان) داشته است اما در کتاب استر، صد و بیست و هفت ایالت برای فرمانروایی اخشورش قائل می شود.

استر، 10:1

در کتیبه های به جا مانده از دوران خشایارشا چهره ای دیگر از وی ترسیم می شود. این موارد ابهامات را در مورد صحت این داستان افزایش می دهد.

سنگ‌نبشته خشایارشای هخامنشی در شهر وان

خشایارشای هخامنشی

کمرنگ بودن یهودیان در آثار به جا مانده از هخامنشیان

موضوع قابل توجه دیگر این است که در کتیبه های دوران هخامنشی هیچ گاه به صورت مستقیم از یهودیان سخنی به میان نیامده است. حتی در کتیبه مشهور کوروش بزرگ بعد از فتج بابل (منشور حقوق بشر) هیچ گاه به صورت مستقیم از آنها سخن به میان نمی آید.

ترجمه ی دقیقی از استوانه ی کوروش بزرگ

در تخت جمشید نگاره های زیادی از اقوام حوزه قلمروی هخامنشی وجود دارد اما اثری از یهودیان نیست.

تصاویر زیر برخی از اقوام گوناگونی که تصویر شده اند را نشان می دهد:

البته این بدان معنا نیست که یهودیان در امپراتوری هخامنشی وجود خارجی نداشتند. می توان نتیجه گرفت یهودیان اقلیتی بیش نبودند و هیچ گاه رویکرد جدی به آنان وجود نداشته است. در صورتی که بر طبق داستان استر، ملکه ی مملکت و بعد ها وزیر بزرگ امپراتوری، یهودی بوده اند. در این صورت وجود ردپای کوچکی از آنان در آثار به جا مانده از هخامنشیان منطقی به نظر می رسد، اما چنین چیزی مشاهده نمی شود.

بی ربط بودن فضای داستان به هخامنشیان

برای یافتن فضای کلی داستان، نیاز است تا کتاب استر به طور کامل خوانده شود. اما بد نیست به منظور ملموس شدن فضای داستان به آثار هنرمندان نگاهی بیندازیم.

این داستان افسانه وار مورد توجه بسیاری از هنرمندان بوده است و فیلم ها و نقاشی های زیادی درباره ی آن وجود دارد.

فیلم ها:

طبیعتاً هنرمندان بر اساس آنچه که با خواندن کتاب مقدس به ذهنشان می آید، اشخاص این داستان را ترسیم کرده اند.

همانطور که می بینیم، این تصاویر همخوانی چندانی با هنر و وضعیت هخامنشیان ندارد زیرا به طور کلی فضای داستان استر همخوانی زیادی با این دوره ی تاریخی ندارد.

تصاویری از هخامنشیان

نام ها

نام های اشخاص در این داستان بیشتر حالت غیر ایرانی دارند. حتی گفته می شود نام هایی مانند استر، مردخای و هامان، نزدیک به نام اسطوره های بابلی هستند که این موضوع را بررسی خواهیم کرد.

اینها نام های هفت خواجه سرای دربار می باشند که در کتاب استر بیان می شوند:

مهُومان و بِزتا و حَربونا و بِغتا واَبَغتا واَبغتا و زاتَر و کَرکَسرا

اینها هم نام های بزرگان پارسی و مادی می باشد که در داستان بیان می شوند:

کَرشَنا و شیتار و اَدماتا و تَرشیش و مَرَس و مَرسَنا و مَمُوکان

استر، باب اول

استر و مردخای در گفته پژوهشگران

دانشنامه بریتانیکا در نوشتار مربوط به عید پوریم می‌نویسد: حقیقت تاریخی این واقعه کتاب مقدس، معمولاً مورد سوال می‌باشد. در مورد جشن پوریم، نیز هرچند مشخص است که عید پوریم تا حدود قرن دوم میلادی به سنتی تثبیت شده در میان یهودیان تبدیل شده بوده، ریشه تاریخی این جشن ناشناخته‌ است.

(Purim In Encyclopædia Britannica. Retrieved March 11, 2009 from Encyclopædia Britannica Online)

بگفته تاریخچه دنیای کتاب مقدس چاپ دانشگاه آکسفورد، اگر چه برخی بنیادگرایان کتاب استر را تاریخی می‌ پندارند ولی ژانر ادبی کتاب استر، همانند اکثر کتاب دانیال از نوع رمان بوده‌است. نه نویسندگان این کتاب قصد بازگو کردن حوادث گذشته را داشتند، و نه انتظار داشتند که خوانندگان آن را به عنوان تاریخ قلمداد کنند؛ شخصیتی به نام استر وجود خارجی نداشته است. با توجه به ژانر ادبی کتاب چند سؤال مربوطه اینها است که «چه کسی این کتاب را نوشته؟ قصد آن‌ها از نوشتن این کتاب چه بوده و تا چه حدی به آن رسیده‌اند؟ مخاطبان این کتاب چه کسی بوده؟ از مقایسه این کتاب و مخاطبان آن با موارد مشابه در دنیای یونانی-رومی چه نتایجی حاصل می‌شود؟»

(Greenspoon, ‎Leonard J.. Ed: Micheal D. Coogan. The Oxford History of the Biblical World. Oxford University Press, 2001, 322-323.)

بگفته شائول شاکد، استاد ارشد دانشگاه عبری اورشلیم و پژوهش‌گر نامدار تاریخ یهودیت، در نوشتار مربوط به پوریم در دانشنامه ایرانیکا، گواهی بر صحت این داستان از دیدگاه تاریخی وجود ندارد و معمولاً در مورد واقعیت تاریخی داستان با شک و تردید نگریسته می‌شود. نظریه‌هایی وجود دارد که داستان بر مبنای اساطیر ایلامی و یا بابلی است. هرچند چنین نظری را نمی‌توان با اطمینان پذیرفت. این کتاب را بیشتر می‌توان نمونه‌ای از تم (theme) معروف دسیسه‌های درون دربار و نجات یافتن‌های معجزه آمیز نامید.

(Shaul Shaked, “ESTHER,BOOK OF” Encyclopaedia Iranica Online, Access March 15, 2009, available at www.iranica.com)

بگفته تاریخچه یهودیت چاپ دانشگاه کمبریج نویسنده کتاب استر ممکن است نام‌های ایرانی یا ایلامی برای کتابش را می‌دانسته، اما نشان داده نشده که نویسنده اطلاعات دست اولی راجع به وضعیت جغرافیایی قصر در شوش و یا فضای حاکم در دربار ایران داشته‌است. اگر چه تاریخی بودن کتاب به دلیل وجود غیر محتملات و خطاهازیر سؤال می‌رود، اما افسانه بودن داستان به معنی این نیست که از داخل خلأ زاده شده‌است. بدون شک داستان بر پایه اتفاقی تاریخی که در شوش افتاده بنا شده‌است، هرچند تشخیص ماهیت این اتفاق سخت می‌باشد. همچنین عید پوریم قبل از نوشته شدن کتاب استر جشن گرفته می‌شده و این داستان سعی در توجیه این جشن کرده‌است.

(Davies, ‎William David. Louis Finkelstein. The Cambridge history of Judaism. William Horbury, John Sturdy, Steven T. Katz. Cambridge University Press, 1990, ISBN 0-521-21929-9, 9780521219297, ‏366-367.)

فرهنگ بابلی در داستان استر

برخی از پژوهشگران معتقدند نام هایی که در این داستان آمده است بسیار شبیه نام خدایان بابلی و ایلامی است. استر و مردخای بابلیانی هستند که نقاب یهودی به چهره زده‌اند.

نام استر معادل نام ایشتار است.

مردخای شبیه به مردوک می باشد.

دشمن آنها ‌هامان را می‌توان بر مبنای زبانشناسی با هومان یک خدای ایلامی، یگانه دانست.

وشتی مکلهٔ پارس را نیز که استر جای او را می‌گیرد، بر همان ترتیب می‌توان با مشتی ایزد ایلامی تطبیق داد.

بر روی هم، همانندی‌ها آنقدر زیاد است که نمی‌توان آنرا تصادفی دانست بلکه تشابه نام‌ها با نام خدایان نشان می‌دهد که مأخذ و منبعی که در ورای این کتاب قرار دارد، دربارهٔ ستیز اساتیری خدایان مشرکان است. از آنجا که مردوک (مردخای) و ایشتار (استر) پیروزی می‌یابند پس این افسانه در بابل پرداخته شده و شواهد تاریخی و زبانی آشکار می‌ دارد که عید پوریم به احتمال قوی از بابل سرچشمه گرفته‌است. به نظر می‌رسد غرض ظاهری این افسانه آن بوده‌است که برای جشن گرفتن عید پوریم یک حقانیت و واقعیت تاریخی ذکر شود. در واقع کتاب استر همه چیز می‌تواند باشد جز تاریخ.

امید عطایی. پیامبر آریایی، ریشه‌های ایرانی در کیش‌های جهانی. تهران: انتشارات عطائی، ۱۳۸۶. به نقل از کتاب آئین شهریاری در شرق، ص ۲۹۲

داستان استر نمونه بارز حماسه و افسانه

به هر حال تاریخی نبودن این داستان، از ارزش آن نمی کاهد.

می دانیم افسانه ها بازگو کننده ی اندیشه و بینش های یک ملت هستند و شاید ارزش افسانه ها بیشتر از تاریخ یک ملت باشد. وقتی به درون مایه ی داستان کتاب استر نگاهی می اندازیم می فهمیم که این داستان حرف دل قوم کهنه ی یهود را می زند. قومی که چندین بار در طول تاریخ در معرض نابودی قرار گرفته است و رنج های زیادی دیده است.

یهودیان در برابر هامان که نمادی از دشمنی با خداوند و قوم یهود است، پیروز می شوند و هامان و تمام مبغضان یهود را به سزای اعمالشان می رسانند. شاید بتوان گفت که این داستان نمونه بارز یک افسانه است تا یک رویداد تاریخی. این داستان با نماد های گوناگون آرمان ها و درد های این قوم کهن را بیان می کند.

نوشتار کامل تر...

آرامگاه استر و مردخای

آرامگاهی منسوب به استر و مردخای در شهر همدان ایران وجود دارد.

همانطور که اشاره کردیم پذیرفتن این داستان از دیدگاه تاریخی بسیار مشکل است و در نتیجه می توان گفت وجود چنین آرامگاهی هم با ابهامات زیادی رو به روست. البته باید دید چه چیزی باعث چنین تصوری شده است. آیا آثار و مدراک دقیقی برای این موضوع وجود دارد یا خیر؟!

این در حالی است که پیش از این چنین اشتباهاتی درباره آثار باستانی ایران وجود داشته است که در این باره می توان به «تخت جمشید » و «آرامگاه کوروش بزرگ» اشاره کرد.

کاخ پارسه، به اشتباه : تخت جمشید

از کتیبه های بدست آمده می توان نتیجه گرفت نام اصلی تخت جمشید، پارسه بوده است. تخت جمشید نامی است که مورخین بعد از اسلام و نویسندگان و سرایندگان شاهنامه مخصوصا فردوسی به کاخ شاهان هخامنشی نسبت داده اند و علت هم آن بود که آنان آنطور که باید و شاید به تاریخ باستانی و حقیقی ایران بواسطه از بین رفتن مدارک و اسناد کتبی در حملات [و سلطه ] مقدونیها و تازیان آگاهی نداشتند و از روی داستان ها و مانده های اوستا و اطلاعاتی که سینه به سینه گشته و بیاد مانده بود این بنای عظیم را همان دژ و تختی که جمشید ساخت دانسته اند.

علی رضا آزاد آور. تخت جمشید شکوهی شگفت. شیراز: موسسه فرهنگی و پژوهشی دانشنامه فارس با همکاری کانون کاج فارس، ١٣٨۵، ص ٧

آرامگاه کوروش، به اشتباه : مقبره مادر حضرت سلیمان

آرامگاه کوروش بزرگ مدت ها به عنوان آرامگاه مادر حضرت سلیمان در بین مردم شناخته می شده است. اما با پیدا شدن کتیبه ها و شواهد تاریخی، مشخص شد که به احتمال قوی این مکان آرامگاه کوروش بزرگ است.

رجوع شود به لغت نامه دهخدا ، واژه ی مشهد مادر سلیمان

این موارد نشان می دهد که برای اثبات وجود چنین عنوانی برای این آرامگاه، نیاز به تحقیق و بررسی بیشتر وجود دارد. هرچند، مطمئناً آن چیزی که باعث آباد شدن این بنا شده است، داستان استر در منابع یهودی می باشد اما اینکه اصل این آرامگاه مربوط به این اشخاص است یا خیر جای بررسی بیشتر دارد.

دروغ آشکار

حال به بررسی دروغ هایی که ترویج کنندگان دروغ آشکار می گویند می پردازیم.

شاید بگویید که تورات تحریف شده است و آنچه در کتاب استر نوشته شده، حقیقت ندارد (البته این موضوع را تا حدودی بررسی کردیم). در پاسخ باید گفت اولاً چرا این ترویج کنندگان دروغ آشکار به منابع یهودی استناد می کنند و می گویند در منابع یهودی این داستان نقل شده است ثانیاً اگر هم بپذیریم تورات تحریف شده است (که این هم نیاز به بررسی بیشتر دارد)، باید دید که ترویج کنندگان دروغ آشکار، با چه منابع و مدارکی، داستان خود را یک رویداد تاریخی می دانند.

با توجه به مواردی که گفته شد، می بینیم که اصلا نمی توان وجود اشخاصی مانند، هامان، مردخای، استر و ... را در تاریخ ایران و دوره هخامنشی اثبات کرد چه برسد که داستان کتاب استر را بپذیریم.

حال چطور می شود که دوستانمان این رویداد را یک حقیقت تاریخی می دانند ؟!

حداقل کسانی که داستان استر را یک داستان تاریخی می دانند یک منبع برای گفته های خویش دارند. جالب آنکه ترویج کنندگان دروغ آشکار، ابتدا داستان موجود در کتاب استر را تحریف می کنند و سپس این داستان تحریف شده را یک حقیقت تاریخی می دانند!!

در این بخش به چند مورد مشهور از این موارد اشاره می کنیم.

از کجا معلوم است خشایارشا باشد؟!

همانطور که اشاره شد، به درستی مشخص نیست که این اخشورش چه کسی است.

رجوع کنید به بخش ابهامات - اخشورش کیست؟! در همین مقاله

اما ترویج کنندگان دروغ آشکار بدون هیچ اشاره ای به این ابهامات، این رویداد را مربوط به خشایارشای هخامنشی می دانند.

مردخای باعث حذف وشتی نمی شود

معمولا در گفته ترویج کنندگان دروغ آشکار گفته می شود، مردخای باعث حذف شدن وشتی می شود.

رجوع کنید به بخش داستان تحریف شده در همین مقاله

اما بنا به گفته کتاب استر یکی از بزرگان به نام مَمُوکان به پادشاه پیشنهاد می کند که به دلیل نافرمانی، وشتی را برکنار کند.

استر، 16:1

مردخای در برگزیده شدن استر نقشی نداشته است

معمولا در داستان های تحریفی گفته می شود، مردخای برادر زاده ی خودش یعنی «هدسه» که بعداً استر نام می گیرد را با روش هایی (مانند جادو جمبل!) به ازدواج خشایارشا در می آورد.

رجوع کنید به بخش داستان تحریف شده در همین مقاله

اما در هیچ جا بیان نمی شود که مردخای این کار را انجام داده است. و حتی شاید برای آنکه خود را از چنین اتهاماتی دور کند، به استر پیشنهاد می کند که یهودی بودنش را پنهان کند.

هامان از قوم عمالقه بوده است

وقتی به صحبت برخی از تحریف کنندگان داستان استر گوش می دهیم، به نظر می رسد که آنان احترام ویژه ای برای «هامان» قائل هستند و او را یک وزیر قدرتمند ایرانی می نامند.

در صورتی که در کتاب های ایرانی نامی از این شخص نیامده است و در کتاب مقدس چهره ای خودخواه از او نمایان شده است که قصد نابودی یهودیان را دارد. بر اساس کتاب استر وی از قوم عمالقه بوده است.

در کتاب استر، هامان این چنین معرفی می شود : هامان بن همداتای اجاجی

استر 1:3

اجاج نام عمومی پادشاهان عمالقه بود، هچنان که سلاطین مصر را فراعنه می گفتند(سفر اعداد 7:24 و کتاب اول سموئیل 8:15) و در تورات مذکور است که سموئیل آخرین پادشاه عمالقه را در حضور خداوند قطعه قطعه نمود. چنان می نماید که برای ظلمهای فضیح که از دست وی جاری شده بود بدین عذاب هولناک مبتلا گردید.(کتاب سموئیل 33:15)(قاموس کتاب مقدس).

لغت نامه دهخدا، توضیحات واژه «اجاج»

حال ببینیم این عمالقه دیگر چیست؟!

عَمالیق. بنو عِملیق . قومی از عرب بائده ، و از فرزندان عملیق(عملاق) ابن لاوَبن اِرَم بن سام بن نوح بودند. آنان امتی بودند بزرگ با قامتی دراز و با تنومندی.

لغت نامه دهخدا، توضیحات واژه «عمالقة»

همان طور که مشاهده می شود بر طبق منابع یهودی، قوم هامان از دیر باز با یهودیان ستیز داشتند.

هامان قصد نابودی یهود را داشته است

بسیاری از ترویج کنندگان دروغ آشکار معتقدند یهودیان در دربار مشغول ایجاد شبکه بودند و هامان این موضوع را متوجه می شود. استر وقتی می فهمد که هامان متوجه شده است، موضوع را به مردخای یهودی می گوید و همین باعث کشته شدن هامان می شود.

رجوع کنید به بخش داستان تحریف شده در همین مقاله

در صورتی که بنا بر کتاب استر در عهد عتیق، هامان که از بی حرمتی مردخای و تعظیم نکردن او دل آزرده است، کینه ی یهودیان را به دل گرفته و با دلایلی مانند اینکه شرایع قوم یهود مخالف همه قومها است؛ از شاه اجازه می خواهد تا تمام آنان را به هلاکت رساند.

استر، باب سوم

اخشورش در حالت مستی حکم اعدام را نداده است

ترویج کنندگان داستان دروغین، با آب و تاب خاصی می گویند خشایارشا در حالت مستی، حکم اعدام هفتاد و هفت هزار نفر ایرانی را داده است.

رجوع کنید به بخش داستان تحریف شده در همین مقاله

در صورتی که هیچ جا نقل نمی شود که این حکم در حالت مستی داده شده است. گرچه حقایق و قصد هامان در مجلس شراب برای اخشورش روشن می شود، اما مشخص نیست که وی در حالت مستی بوده است یا خیر.

استر، باب هفتم

گفته ی کتاب استر درباره ی شراب نوشیدن پادشاه در این قسمت به هیچ وجه مانند باب اول آن نیست.

همچنین تنها همین یک بار نیست که استر از پادشاه می خواهد که به وی اجازه دهد دشمنان یهود را نابود کند. در چندین جا استر این موضوع را از پادشاه می خواهد و پادشاه درخواستش را اجابت می کند که دیگر حرفی از مجلس شراب هم نیست.

استر، باب هشتم و نهم

آیا هفتاد و هفت هزار نفر بی گناه بوده اند؟!

معمولا در ادامه گفته می شود که یهودیان در شب سیزده فروردین حکم قتل هامان و هفتاد و هفت هزار ایرانی را از پادشاه می گیرند.

رجوع کنید به بخش داستان تحریف شده در همین مقاله

حال باید دید اولا تعریف دوستانمان از ایرانی بودن چیست؟ چرا که در قلمروی هخامنشی، اقوام گوناگونی حضور داشتند. ولی به هر حال تمام این اقوام به عنوان ملت ایران محسوب می شدند.

رجوع کنید به بخش ابهامات - کمرنگ بودن یهودیان در آثار به جا مانده از هخامنشیان در همین مقاله

ثانیاً در کتاب استر تأکید می شود که این هفتاد و هفت هزار نفر از مبغضان یهودیان در سراسر کشور بودند.

استر، 16:9

همچنین بسیاری از یهودیان معتقدند که این هفتاد و هفت هزار نفر از هم دستان هامان بودند که قصد نابودی یهودیان را داشتند و از همین رو یهودیان آنها را قتل عام کردند.

سیزده به در ربطی به این داستان ندارد

هرچند در میان جشن های ایرانی، دو جشن چهارشنبه سوری و سیزده به در کمی ابهام دارند، اما باید پذیرفت سیزده به در هیچ ارتباطی با پوریم یهودیان ندارد.

در کتاب‌های تاریخی پیش از قاجار اشاره‌ی مستقیم و دقیقی به وجود جشن سیزده به در نشده است و این موضوع، گمانه زنی هایی ایجاد می کند که این جشن، با دوره باستان پیوندی ندارد. اما در منابع کهن اشاره هایی به روز سیزدهم فروردین داریم.

اطلاعات بیشتر درباره جشن سیزده به در

در این بخش به بررسی بی ارتباط بودن پوریم به سیزده به در می پردازیم.

در منابع ایرانی اثری از این داستان نیست

وقتی به منابع کهن ایرانی مراجعه می کنیم اثری از این داستان نمی بینیم و همچنین اثری هم از نحس بودن عدد سیزده و روز سیزدهم فروردین وجود ندارد. هیچ کجا نقل نشده است که سیزدهم فروردین ناشی از حادثه روز پوریم بوده است. فقط در دوران معاصر به ویژه در دوره جمهوری اسلامی با این نظریه روبرو می شویم که گویندگان این موضوع اکثر اوقات با تحریف کردن داستان واقعی به نتیجه می رسند.

سیزده به در به عنوان یک روز فرخنده شناخته می شود و تا کنون هیچ دانشمندی ذکر نکرده که سیزده نوروز نحس است بلکه قریب به اتفاق روز سیزده نوروز را بسیار سعد و فرخنده دانسته اند مثلاً در آثار الباقیه، جدولی برای سعد و نحس بودن دارد که در آن جدول، سیزده نوروز که تیر روز نام دارد کلمه ی سعد که به معنی نیک و فرخنده است آمده و به هیچ وجه نحسی و کراهت ندارد.

ابوریحان بیرونی، آثار الباقیه عن القرون الخالیه، ص 226

به نظر می رسد بیشتر از آنکه سیزده به در تحت تأثیر پوریم باشد، عید پوریم نوعی اقتباس از عید نوروز و جشن های مربوط به آن است.

عدم تطابق تاریخ پوریم با سیزده به در

بنا به گفته کتاب استر در عهد عتیق این اتفاقات در سیزدهم و چهاردهم ماه اذار می افتد.

استر، باب نهم

باید توجه داشت که مبنای تقویم یهودی با مبنای گاهشماری خورشیدی کمی متفاوت است و ماه اذار بیشتر نزدیک به اسفند ماه است.

کوروش محسنی در تارنگار تاریخ ایران / آریا پارس قیاس خوبی انجام داده است:

ماه آدار = نزدیک اسفند ماه

ماه نیسان = نزدیک فروردین ماه

پس این روز به سیزده بدر(13 فروردین) پیوندی ندارد. همچنین در زمان گذشته، در پایان ماه اسفند ایرانی، پنج روز (پنجه ی گمشده) را می افزودند، چون هر ماه 30 روز داشت... و یهودیان هم جشن پوریم را بیشتر در اسفند برگزار می کنند.

Purim will occur on the following days of the Gregorian calendar

Jewish Year 5766 : sunset March 13, 2006 - nightfall March 14, 2006

Jewish Year 5767 : sunset March 3, 2007 - nightfall March 4, 2007

Jewish Year 5768 : sunset March 20, 2008 - nightfall March 21,

Jewish Year 5769 : sunset March 9, 2009 - nightfall March 10,2009

Jewish Year 5770 : sunset February 27,2010 - nightfall February 28, 2010

دیدگاه های بازدیدکنندگان

دیگر نوشتارهای از این دست:

یک شیوه ژورنالیستی از انگلیسی ها: اکثر ایرانیان نژاد آریایی ندارند

بررسی کامل نامه پیامبر به خسرو پرویز - افسانه ی پاره کردن نامه!!